|
|
|
|
Stijn Devolder voelt de noodzaak nog niet om te vluchten naar de zon
|
Massa's renners scheepten deze week in voor zonniger oorden. Niet zo bij Stijn Devolder die onvertogen verder traint in een wit Vlaanderen. 'Het is nu ook weer niet zo koud dat je vastvriest aan je fiets.' Hugo Coorevits
De lekker ouderwetse winter met sneeuw en vriestemperaturen schrikt de dubbele Ronde van Vlaanderenwinnaar niet af, ook al geeft hij toe dat hij dinsdagnamiddag het aantal wielertoeristen dat hij tegenkwam op zijn ene hand kan tellen.
'Waarom zou ik nu al naar Spanje vertrekken? Maandag ga ik sowieso op ploegstage naar Calpe. Ik ben dit jaar nog genoeg weg van huis. Ik heb vandaag probleemloos vijf uur kunnen trainen, goed 160 kilometer. Moederziel alleen, maar dat deert me niet. Ik zie nu nog niet het nut in van een vlucht naar Spanje', stelt de flandrien.
Devolder vindt niet dat hij een curiosum is door hier te blijven fietsen.
'Ik had vandaag geen seconde koud. Ik trek een thermisch onderlijfje aan, daarboven een koerstrui met lange mouwen en een thermovest. Ik rijd met gewone kousen en botjes erover getrokken. Ik heb nog geen koude voeten gehad. Ik doe het ook met de gewone handschoenen die ik van de ploeg kreeg. Ik rijd voorlopig wel met mijn crossfiets omdat hij iets beter de weg houdt. Ik heb dikkere banden op. Er mag dus al wat gebeuren. Ik heb twee thermosflessen bij met warme thee en suiker of honing. Af en toe zo'n slok doet wel deugd.'
Vorig jaar strooide zo'n tocht van Volderke nochtans roet in het eten toen hij weggleed op een ijsplek.
'Dat was toen mijn eigen schuld omdat ik op een fietspad met ijs reed. Ik heb mijn lesje geleerd. Ik zoek nu de grote wegen op. Die zijn sneeuw- en ijsvrij. Ik kan overal rijden waar ik wil. Vandaag deed ik de Nieuwe Kwaremont en toerde wat rond in Henegouwen. Waar de training me brengt, is meestal de ingeving van de dag zelf.'
'Je gaat van een temperatuur van nul tot min één niet dood. Daar word je zelfs een beetje beer van. Dit hardt je karakter. Dichtgesneeuwde wegen zijn voor mij de grens. Was dit het geval, dan trok ik ook weg.'
Mensen als Boonen kozen vorige week bijvoorbeeld voor het Gentse Kuipke, maar Devolder is niet langer wild van pistes als alternatief.
'Ik deed dat enkele winters geleden ook, maar ik ben ermee gestopt. Een wielerbaan is te intensief. Als je één uur in 't Kuipke hebt rondgereden, heb je al veel gedaan. Je kan er geen uren kloppen zoals ik nu doe. 's Avonds doe ik dan mijn rug- en armspieroefeningen. Ik ben content over mijn wintertrainingen. Wat de anderen doen, is hun zaak.'
Bron: sportwereld.be, Hugo Coorevits
|
|
|
|
ARCHIEF