|
|
|
|
Stijn Devolder over het parcours van de Ronde van Vlaanderen 2010
|
'Mijn ogen vielen op Bavikhove. Voor het eerst sinds ik prof ben komt de Ronde door mijn jeugddorp. Dat wordt een kippenvelmoment. De Ronde van Vlaanderen was de reden waarom ik renner werd.' Voor Stijn Devolder wordt 2010 sowieso een speciale Ronde.
Woensdag was het de voorlaatste dag van de tweede ploegstage van Quick Step in Calpe. Ook al is Spanje een eind weg van Gent, de dubbele Ronde van Vlaanderen-winnaar wist dat gisteravond het nieuwe parcours werd vrijgegeven. 'Er is geen enkele koers die me meer interesseert dan deze klassieker. Ik ben superblij met de doortocht in Bavikhove.'
Doet dat iets met een mens die twee keer op rij heeft gewonnen?
'Natuurlijk. Het is een vorm van erkenning. Toen ik klein was, trok de Ronde van Vlaanderen ook door onze gemeente. Mijn moeder vertelt altijd dat ze mij dan in de buggy meenam naar de hoek van de straat.'
'De doortocht wordt een kippenvelmoment. Daarna trekken we naar Waregem, waar mijn supportersclub Sellewie een groot feest plant. Ik hoop dat op een dag Bavikhove en/of Sint-Lodewijk-Deerlijk verkozen wordt tot Dorp van de Ronde. Ik zou dat na mijn carrière graag meemaken. Bij leven en welzijn, en niet postuum. Dat moet een fantastische beleving zijn.'
Wat vind je van de nieuwe lus met 15 hellingen en 23 kasseistroken?
'Vooraf kan je er weinig van zeggen. De drie cruciale punten in de Ronde van Vlaanderen blijven altijd weer de Oude Kwaremont, de Koppenberg en de Kapelmuur. Wil je de Ronde winnen, dan moet je daar vooraan zitten.'
Dit keer snijden jullie via de Knokteberg de Oude Kwaremont aan, verandert dat het koersgedrag?
'Het is niet omdat je op kop over de Côte de Trieu (de Waalse benaming) komt dat je dat ook automatisch doet boven op de Oude Kwaremont. Dat blijft de eerste grote schifting. Tussen de twee toppen ligt o.a. een supergevaarlijke afdaling. Het wordt wringen. Na het drieluik Oude Kwaremont-Paterberg-Koppenberg weet je al iets meer over de tegenstand.'
De Molenberg is nu zowat de poort van de finale. Wat betekent dat voor een favoriet?
'Het is anders. Je hebt al enkele schiftingen achter de rug. Het peloton zal veel kleiner zijn. Toch lijkt het me veel te ver van Meerbeke om daar al definitief je stempel te drukken. We duiken direct erna de kasseien van de Haaghoek in vooraleer de Leberg en de Berendries te nemen. Het parcours nodigt uit om te koersen. Rond de grens van de 200 kilometer, na de Eikenberg krijg je al tal van kasseistroken waar je iets kunt ondernemen. Dat is een voordeel. Het nadeel is dat wanneer je rond de Koppenberg-Paterberg mechanische problemen hebt, wel lang moet jagen om terug te keren.'
Indien jij het parcours mocht maken, hoe zag het eruit?
'Ik zou er opnieuw de Eikenmolen in Lierde aan toevoegen. Ik begrijp niet goed waarom deze helling eruit is. Van de drie edities dat we erover reden, was het een belangrijk koersmoment. Waarschijnlijk heeft het met het totaal aantal kilometers te maken. Van Tenbosse in Brakel rest de lange weg naar Geraardsbergen, waar de wind soms kan spelen. Die straat is echter mooi heraangelegd.'
Je kan wel geschiedenis schrijven door voor de derde keer op rij te winnen. Zoals de Italiaan Fiorenzo Magni als enige deed in 1949, 1950 en 1951.
'Als enige, je zegt het zelf. Dit is uniek. Ik ga er natuurlijk voor, maar hoe meer je wint, hoe minder je kans hebt om het te herhalen. Natuurlijk wil ik geschiedenis schrijven, maar zou eenvoudig is dat niet. Zolang ik koers, probeer ik de Ronde te winnen, maar het mag bijvoorbeeld dit jaar ook Parijs-Roubaix zijn. Na het voorjaar verhuizen we naar onze nieuwe woning. Zo'n kassei op de nieuwe schouw zou ook mooi staan.'
Wanneer trek je een eerste keer op verkenning van het nieuwe traject.
'Sinds Parijs-Roubaix reed ik de Vlaamse hellingen niet meer op. Het kasseigevoel hernieuwen gebeurt de dagen voor het Belgisch openingsweekend. Ik ben rustig aan het opbouwen naar het voorjaar. Zo'n tocht van 260 kilometer komt nu nog iets te vroeg.'
'Vanaf de Omloop Het Nieuwsblad begint het echt voor mij. Tot en met Luik-Bastenaken-Luik. Ik ben er dertig. Ik wil nog veel klassiekers winnen. Door de herschikking van de kalender rijd ik nu ook de Brabantse Pijl. Daarna heb ik anderhalve week tijd voor Luik. Dat moet kunnen. Ik hoop opnieuw op een uitschieter, waar is me om het even. Meer en meer kom ik tot de vaststelling dat ik een coureur ben voor de ééndagskoersen. Zwijg me van de Tour.'
Wie worden je tegenstanders op 4/4/10, de dag dat de Ronde verreden wordt?
'Altijd dezelfde namen zeker. Hoewel, had jij durven zeggen dat Heinrich Haussler zo'n voorjaar zou rijden? Elk jaar weer heb je een nieuwe Haussler.'
Bron: sportwereld.be: Hugo Coorevits |
|
|
|
ARCHIEF